Hasret kaldım ana baba yüzüne
Akşam olur uyku girmez gözüme
Diz çökerdim ana dizin dibine
Hasret kaldım o sımsıcak sevgine.
Güneş erite bilir mi bilemem
Buz dağında ayrılığın derdini
Bu hasretlik yetti cana çekemem
harap etti gurbet el gençliğimi.
Gözlerimden yaşlar bir, bir dökülür
Anasız Babasız boynum bükülür
Elbisem hiç yama tutmaz sökülür
Duygularım alıp sılama götürür.
kadir bakkal
Abdulkadir Bakkal