“Bana mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?†Diye sormuş Nazım.
Abidin Dino da:
“…Gidebilseydik meserret kahvesine, ilk karşılaştığımız yere. Ve bir acı kahvemi içseydin. Anlatsaydık o günlerden, geçmişten, gelecekten…
(https://www.replikacep.com/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fimg690.imageshack.us%2Fimg690%2F2055%2Fdianne1.jpg&hash=5dd941cac9da3c5091f5b561859bfe94ec081ade)
Ne günler biterdi, ne de geceler… Dinerdi tüm acılar seninle, bir düş olurdu ayrılığımız anılarda kalan. Ve dolaşsaydık Türkiye’yi bir baştan, bir başa… Yattığımız yerler müze olmuş, sürgün şehirler cennet. İşte o zaman Nazım, yapardım mutluluğun resmini. Buna da ne tual yeterdi, ne de boya… †şiirini yazmış.
Sanıldığının aksine bu şiiri yazmıştır Abidin Dino, yukarıdaki resimi çizmemiştir. Yukarıdaki resmin sanatçısı Abidin Dino’nun değil, Dianne Dengel’indir.
Abidin Dino ve Nazım Hikmet arasında resim ve mutluluk diyaloglarının geçtiği bilinir;
Hatta;
“Mutluluk = Sevgi + Güven Duygusu + Korunmak + Güvende Hissetmek + Çocuğunu emzirmek†gibi kavramlar da bu diyalogun konusu olmuştur.
(https://www.replikacep.com/proxy.php?request=http%3A%2F%2Fimg717.imageshack.us%2Fimg717%2F3764%2Fdianne2.jpg&hash=bea5f18d47e81e262ba67a97498ec9e3370caf33)